BÜLENT TİMURLENK BÜLENT TİMURLENK

Bir Buenos Aires romanı

Her maçın ardından en çok koşanlar listelerinin ekranlardan düşmediği günümüz futbolundan az geride hep az koşmuş bir 10 numara vardı. Maradona ile Messi arasında bir yerde, Juan Roman Riquelme’nin hikayesi...

İyiymiş dedi takımın en uzun boylusu. Sezonu yeni açmışlar, aralarına yeni katılanları ilk idman öncesi soyunma odasında süzüyorlardı. Herkes herkesi sahadan tanıyordu ama önemli olan dört duvar arasında nasıl bir adam olduğunu öğrenmekti. Soruyu soran "İyiden fazlası olmalı bu adamda. Bu takımın iyiye değil çok iyi top atacak adama ihtiyacı var. Geldiği yerde ilah olması beni ilgilendirmiyor, bakalım burada formayı nasıl kapacak?" diye devam etti.


Hiç hoşlanmamıştı yeni 10 numaradan. Sessiz ve biraz da kibirli gibiydi, aynı dili de konuşmuyorlardı, üstelik yeni transfer, kendi dilinin konuşulduğu bir yabancı ülkeye gelip ondan bir adım öne geçmişti. Onun idman sevmediğini kısa zamanda anladılar.
Başka kıtanın 10 numarası, düz koşu yapmayı sevmiyor, fitness salonuna da pek uğramıyordu ama sahada dört gözü olan bir canavardı. Top ayağına geldiğinde ikiye bir yapmayı seviyor ve santrforun önüne lokum gibi paslar atıyordu. Lig, takım için iyi başlamadı. Yeni 10 numaraya da teknik direktör kafayı taktı. Sabah idmanlara uykusuz geliyor ve kondisyonunu bir türlü takım seviyesinde tutamıyordu. Kulüp özel hayatını takip etmesi için bir adamını görevlendirdi ama 10 numara, bar kapısı bile bilmiyor, idmandan sonra kaldığı otelin yolunu tutuyordu.
Bir deplasman dönüşü kaybedilen üç puanın hıncını 10 numaradan çıkardı teknik direktör: "Ayakta duracak halin yok. Burada tutunamazsın." Söylediklerini 20 yıl önce de o uzak ülkede bir başka teknik adam söylemişti ama ne büyük takımın hocası bundan haberdardı ne de 10 numaranın kendisi. Doğduğu şehrin esaslı takımlarından birinin altyapısında başlamıştı futbola. Hocası onun yeteneklerine hayrandı ama çözemediği de bir sorun vardı. 10 numara idmanlara yorgun geliyor, izin gününden sonraki ilk idmanda çok daha yorgun görünüyordu. Bir gün çocuğun peşine düştü.

KOŞMAK ZORUNDAYDI
10 numara, toprak sahada minyatür kale maçta takımını toparlamıştı. Sahanın uzak köşesine çekildi teknik direktör ve büyük bir şaşkınlıkla çocuğu izlemeye başladı. 10 numara deli gibi çalışıyordu sahada. Kenardaki kalabalık dikkatini çekti. Ellerinde paralar, kendi yaşındaki adamlar sahaya direktifler yağdırıyordu. Şehirde bilinen bir kumar türüydü. Bahis çocukların maçlarına oynanıyor ve kazanan takım da bahislerden yüzde alıyordu. Çok kazanmak istiyorsan, sahayı kaybetmemek için sabahtan akşama kadar maçları almak zorundaydın ve 10 numaranın babası da o ufak çaplı bahis medyasının adamlarından biriydi. Çocuk koşmak zorundaydı çünkü akşamları bazen hayat onun için zorlaşıyordu...
Juan Roman Riquelme, 39 yaşında... Avrupa kariyerinde formasını giydiği Barcelona ve Villarreal'de koşmadığı için eleştirildi. Altyapısında yetiştiği Argentinos Juniors'da futbolu bıraktı. O "10"u çok özlüyor, sevenleri de onu..

Riquelme için
Sahada bazıları A noktasından B noktasına gitmek için dört şeritli otobanı kullanır. Riquelme'nin yolu ise taşlıdır ama manzarası güzeldir. Siz muhteşem köy görüntülerinin olduğu bir yolculuğa çıkartır çimlerde... (Jorge Valdano/Arjantinli futbol efsanesi)
Roman Riquelme'yi beğenmiyorsan futbolu da sevmiyorsun demektir. ("Harbi" Ronaldo /Brezilyalı efsane golcü)
Futbolu bıraktığım maçta Riquelme'nin forması elimde soyunma odasına gitmiş olmak benim için büyük onurdu. (Zinedine Zidane)
Top ayağındayken sen dünyanın en iyi futbolcususun ama sende değilken bizi hep 10 kişi bırakıyorsun. (Van Gaal /Hollandalı teknik adam)
River Plate forması giyeceksen ne stadyuma gelirim ne de televizyonda izlerim maçını. (Baba Riquelme)
Maradona, milli takımın ve hainlerin idolüydü. Sen bizim en büyük idolümüzsün. Seni seviyoruz Roman (Boca Juniors tribünündeki pankart)

Riquelme'den
Futbolu herkes başka hisseder. İnsanlar bana yıllarca sahada neden hiç gülümsemediğimi sordular. İşimi yapıyordum. Ben, Zidane'ı da hiç gülerken görmedim karşımda.
Futbolu bıraktığım gün futbol oynamaktan keyif almadığım gündü. O gün anneme gidip beraber çay içeceğimize söz vermiştim ve içtik.
Şampiyonlar Ligi yarı finalinde Arsenal'e karşı kaçırdığım sadece bir penaltıydı. Ben o gün kimseyi öldürmedim.
Boca Juniors'u hep sevdim. Yoksa neden burada bedava oynayayım? Kulüp için bedava çalışan tek manyak bendim. Kimsenin sorumluluklarım hakkında öğütler vermesine izin vermedim.
Babamın bir gün de 'iyi oynadın' dediğini hatırlamıyorum. Gazeteler "Roman iyiydi" yazardı, babam gelip bana hatalı verdiğim pasları sayardı.
Top bana her şeyimi verdi. Küçük kız çocukları nasıl bebeklerine sarılırsa benim de en sıkı sarıldığım oyuncağım futbol topuydu. Bu oyunu icat eden bence dünyanın en büyük kahramanı.
Sırtımda yazan 10 sadece bir numaraydı. Futbol oynarken dönüp hiç geriye bakmadım.