Daha nice kahramanlar yetiştirecek

Daha nice kahramanlar yetiştirecek

Eşine sözü var: Daha nice kahramanlar yetiştirecek

Özge ��ğretmen, 15 Temmuz şehidinin Türkiye'ye en 'kıymetli' emaneti... Özge, özel harekâtçı eşini düğünlerine 20 gün kala şehit verdi

Bir elinde gelinlik bir elinde damatlıkla kalakaldı... Yaralarını, öğrencilerinin masum sevgisiyle sardı. Ömrünü şehidine verdiği söze adadı



Özge Başaran henüz 27 yaşında. 3 yıllık öğretmen. 15 Temmuz şehidi Fevzi Başaran ile üniversite yıllarında tanıştı. Özge, fen bilgisi öğretmeni oldu, Fevzi ise kimya öğretmeni... Ancak Fevzi, öğretmenlik atamasını beklemedi. Kaderinde 'şehitlik' vardı ya; alın yazısı da öyle ilerliyordu. Öğretmenlik hevesi kısacık ömrünün can yoldaşını çıkarmış oldu karşısına. Özge'ye âşık olmuştu. Özge de ona... Özge ders başı yaptı, Fevzi ise Özel Harekât'a katıldı. Evlilik hazırlıklarına başladılar. Ankara'da ev tuttular. Her bir ayrıntıyı tek tek düşünüp sıcacık bir yuva kurdular. Nikâhlarını kıyıp düğün hazırlıklarına başladılar. Fevzi damatlık denedi, Özge gelinlik... İkisini de aldılar. Düğün tarihi de aldılar: 13 Ağustos... Ama olmadı birlikte sadece 40 gün geçirebildiler. 15 Temmuz kanlı darbe girişiminde 6 yıllık Özel Harekât polisi Fevzi Başaran şehit olmuştu. FETÖ'cü hainlerin bombaları onların yuvasına da düşmüştü. Oysa beyazlara Özge bürünecekti simsiyah fiyakalı damatlığı da Fevzi giyecekti... Olmadı bembeyaz şehadet kefeni vardı artık Fevzi'nin... Özge'nin ise yüreğini kaplayan simsiyah bir yası olmuştu. Bir buçuk yıl sonra o acıyı "Bir elimde damatlık bir elimde gelinlik" kaldı diyerek anlattı bize... İçine bir daha giremediği yuvasında değil okulunda ağırladı bizi. "Öğretmenler Günün kutlu olsun" dedik, o da eşine yakışır bir teşekkürle içini döktü bize:

'BENİ ÖĞRENCİLERİM İYİLEŞTİRDİ'
Çocukluk hayalimdi öğretmen olmak. Okul bitti Van'a atandım. Fevzi ile anlaşmıştık, Ankara'da birleşip düğünümüzü yapacaktık. Düğünümüze 20 gün kalmıştı. Gelinlik damatlık her şey hazırdı. O gece... Benim ömrüm kana bulandı. Bir elimde damatlık bir elimde gelinlik kaldı. Eşim yoktu artık. Benim idolümü, hayatı bana 'öğretenimi' şehit etmişlerdi...
Beni öğrencilerim iyileştirdi, yüreğimde açılan o büyük acının çukurlarını, yaralarını o minikler kapattı. Onlara sırıldım, masum kalplerine sığındım. Şehidime mektup yazıyorlar şimdi, acımı paylaşıyorlar. Eşim çiçek gönderip, günümü kutlayamıyor ama öğrencilerim unutmuyor beni. İkimize de mektup yazıp, kutladılar. Sevdiğim adamı toprağa verdiğim gün bir cümle yükseldi yüreğimden "Sana sözüm olsun, ölene kadar senin gibi vatana sevdalı kahramanlar yetiştireceğim..." Boynumda onun adı ve al bayrağımızı taşıyorum. İkisine de sözüm var, bu vatana güzel insanlar yetiştireceğim.

BİZE ULAŞIN