2 kadın 2 hayat

Saniye İlgit 1972 Bingöl doğumlu, üç çocuk sahibi bir anne. Eşini kalp yetmezliğinden kaybeden genç kadın çocuklarına hem anne hem de babalık yapıyor. Ailesinin geçimini tek başına sırtlayan İlgit, ekmek parası için haftanın 7 günü alçı çuvalları arasında ter döküyor. Öznur Zeybek ise 53 yaşında... O da üç çocuk sahibi. İlk evliliğinden 2 kızı ikinci evliliğinden bir erkek çocuk sahibi olan Zeybek, 12 yıl önce boşandığı ikinci eşinden sonra İzmir'e yerleşmiş. O günden bugüne çocukları için tek başına mücadele veren Zeybek, 4 yıldır geçimini çöpten topladığı plastikleri satarak sağlıyor. Saniye İlgit, Karabağlar'ın Limontepe semtinde yaşıyor. Eşi ölünce 3 çocuğuna bakmak için iş aramış. İki yıl önce de mahalledeki kartonpiyer atölyesinde iş bulmuş. 2 yıldır alçıdan kartonpiyer yapıyor. Her gün sabahtan akşama atölyede alçı karıp kalıba döken İlgit, işinin zor olsa da çocuklarının geleceği için para kazanması gerektiğini söylüyor. İşin durumuna göre ayda en çok 600 lira civarı para kazandığını belirten genç kadın, bu paranın da ancak ev kirası ve elektrik-su parasına yettiğini söylüyor, "Çocuklarıma bir lokma ekmek götürmek için çabalıyorum. Bu çok sağlıksız bir iş. Daha iyi, daha uygun bir iş tabii ki isterim, ama bulunmuyor" diyor. Tek hayalinin 17 yaşındaki kızının üniversitede okuması olduğunu belirten İlgit, şu anda Anadolu Lisesi'nde okuyan kızının eğitimine destek verilmesini istiyor ve duygularını şöyle dile getiriyor: "Onun üniversitede okuduğunu görmek benim en büyük arzum. O da çok çalışıyor, çok başarılı bir öğrenci. Bazen iş yerine gelip; 'Anne seni böyle görünce daha çok okumak istiyorum. Daha çok başarılı olmak istiyorum' diyor. Yavrum inşallah okuyacak, iyi bir mesleği olacak."

Çöpten çıkan dershane parası
Öznur Zeybek de 3 çocuk annesi bir kadın. Uzun yıllar Almanya'da yaşamış. Sevdiği erkek için 16 yaşında Türkiye'ye kaçarak evlenmiş. Eşinden gördüğü şiddet yüzünden boşanmış. 4 yıl sonra Manisa'da ikinci evliliğini yapan Zeybek, ondan da 12 yıl önce ayrılarak 3 çocuğuyla İzmir'e yerleşmiş, çeşitli işlerde çalışarak ailesini geçindirmiş. 4 yıl önce çalıştığı emlak ofisindeki işine son verilmiş. Yeni bir iş bulamayınca da, yıldır ekmeğini çöpten topladığı plastik malzemeleri satarak sağlamaya başlamış, hala da öyle yapıyor. Günde kazandığı 7-8 lira civarındaki parayla lisedeki oğlunun dershane ücretini de ödeyen Zeybek, yaptığı işten utanmadığını belirtiyor, şunları söylüyor: "İşsiz kalınca çok zorda kaldım. O sırada çöp toplayan birkaç kadın gördüm. Ayıp bir şey değil, ekmek parası diyerek ben de bu işe başladım. Başlarda çok zor oldu. İnsanların ters ters bakışlarından çok etkilendim. Artık herkes alıştı, herkes beni tanıyor."