Yalnızlık Şiiri Sözleri - Yaşar Kemal Yalnızlık Şiiri Açıklaması Ve İncelemesi

Yaşar Kemal, Türk edebiyatına yaptığı katkıları ve derin insani temaları işleyen eserleriyle sadece Türkiye'de değil, dünya genelinde de önemli bir yer edinmeyi başarmıştır. Roman, öykü, senaryo, röportaj ve deneme türlerinde eserler veren Kemal'in, kaleme aldığı şiirleri de vardır. Yalnızlık şiiri sözleri, açıklaması ve incelemesi ise yazarın edebi kişiliğini anlamaya yardımcı olabilir.

Yalnızlık Şiiri Sözleri

Türk edebiyatına, Anadolu insanını anlattığı eserleriyle damga vuran Yaşar Kemal, oldukça acıklı bir hayat hikayesine sahiptir. Yaşamı boyunca başından geçenlerin hepsi, onun hayatını ve edebi kariyerini derinden etkilemiştir. Deneyimlediği acıklı olayların izlerini eserlerinde de görmek mümkündür. Yaşar Kemal, özellikle gençlik yıllarında yazdığı şiirlerinde ve hikayelerinde bu duyguları işlemiştir. 4 yaşındayken babasının gözleri önünde öldürülmesi, yazarın üzerinde derin bir etki bırakmıştır. Bu trajik olaydan sonra Yaşar Kemal, 12 yaşına kadar konuşamamış, daha sonra konuşmaya başlamış ve bu dönemde edebi yeteneği ortaya çıkmıştır. 17 yaşında kaleme aldığı ve "Yalnızlık" adını verdiği şiirinin sözleri ise şu şekildedir:

YALNIZLIK

Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.

Su olsan kimse içmez,

Yol olsan kimse geçmez,

Elin adamı ne anlar senden?

Çıkarsın bir dağ başına,

Bir ağaç bulursun tellersin,

pullarsın gelin eylersin.

Bir de bulutları görürsün,

bir de bulutları görürsün,

bir de bulutları görürsün.

Köpürmüş gelen bulutları.

Başka ne gelir elden?

Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde

şu dünyanın ıssızlığı.

Tanrı kimsenin başına vermesin

böyle bir yalnızlığı!

Yalnızlık Şiiri İncelemesi

Yalnızlık şiirinin dizeleri, Yaşar Kemal'in yaşamış olduğu yalnızlık ve ıssızlık hissini derin bir şekilde yansıtmaktadır. Yaşar Kemal'in eserlerinde sıkça rastlanan doğa ve insan temaları bu dizelerde de kendini bariz bir biçimde göstermektedir. Şiirde, insanın doğa ile iç içe geçen yalnızlığı ve insanların varlığına rağmen dünyanın ıssızlığı etkileyici bir şekilde ifade edilmiştir.

• "Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin." dizeleri, yazarın kendisini insanlardan oldukça uzak hissettiğini betimlemektedir. Bu, bir insanın en derin yalnızlık anlarını ifade etmektedir

• "Su olsan kimse içmez, yol olsan kimse geçmez," ifadeleri, değerli ve önemli olsan bile kimsenin seni fark etmediği veya değer vermediği bir durumu anlatmaktadır.

• "Elin adamı ne anlar senden?" cümlesi, çevresindeki insanların onu anlayamadığını, duygularını, düşüncelerini paylaşamadığını ve bundan dolayı derin bir yalnızlığın içinde kıvrandığını belirtmektedir.

• "Çıkarsın bir dağ başına, bir ağaç bulursun tellersin, pullarsın gelin eylersin." ifadesi, insanın doğada, yalnızlığında huzur bulma ve teselli arama çabasını anlatmaktadır.

• "Bir de bulutları görürsün, bir de bulutları görürsün, bir de bulutları görürsün. Köpürmüş gelen bulutları." tekrar eden dizeler, insanın doğanın görkemine ve hareketine hayranlığını, aynı zamanda doğanın yalnızlığa olan etkisini ifade etmektedir.

• "Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı." dizesi, yalnızlığın ve ıssızlığın insanın en derin yerinde nasıl yankılandığını, kalbinin köklerinde bile hissedildiğini anlatmaktadır.

• "Tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı!" cümlesi, bu tür bir yalnızlığın ne kadar zor ve acı verici olduğunu, kimsenin böyle bir durumu yaşamaması için Allah'a dua ettiğini dile getirmektedir.