Emperyal kuşatmaya 33 yıllık direniş

Osmanlı Devleti'nin 34. padişahı Sultan 2. Abdülhamid, 1876–1909 yılları arasında hüküm sürdüğü zorlu dönemde yalnızca bir hükümdar değil; aynı zamanda bir stratejist, reformcu ve vizyoner devlet adamı olarak öne çıktı. Emperyalistler ve onların uzantıları tarafından 'Kızıl Sultan' diye kara bir propagandaya maruz kalsa da Türk-İslam dünyası tarafından 'Ulu Hakan' ve 'Gök Sultan' olarak anıldı.

Osmanlı'nın en zor dönemlerinde tahtta olan ve bir ateş çemberinin içinde devleti 33 yıl büyük bir ustalıkla yöneten Sultan 2. Abdülhamid, ebediyete irtihalinin 108. yıldönümünde, rahmetle anılıyor. Osmanlı Devleti'nin en çalkantılı dönemlerinden birinde 33 yıl tahtta kalan Sultan 2. Abdülhamid, diplomasi zekâsı, devlet aklı ve reformlarıyla imparatorluğu ayakta tutan son büyük hükümdar olarak tarihe geçti. Sultan Abdülhamid, 10 Şubat 1918'de ebediyete irtihal etti.

EĞİTİME ÖNEM VERDİ
Padişahlığı süresince eğitime özel önem veren Sultan Abdülhamid, modern Osmanlı eğitim sisteminin temellerini attı. Onun döneminde idadiler, sultaniler, öğretmen okulları ve meslek mektepleri açıldı. Hicaz Demiryolu Projesi, yalnızca bir ulaşım hattı değil; İslam dünyasını birbirine bağlayan stratejik bir adım olarak tarihe geçti. SABAH'a konuşan Prof. Dr. Necmettin Alkan, "33 yıllık Sultan Hamid dönemi devlet için bir atılım dönemi olarak kayıtlara geçmiştir. Bu atılımın oluşturduğu zemin, modern Türkiye'nin de kurulması sürecine ciddi katkılar sağlamıştır" dedi. Eğitimin de yaygınlaştırıldığını kaydeden Alkan, "Tarım, maliye, hukuk, baytar, ticaret, ziraat ve daha birçok alanda çok sayıda meslek yüksek okulları açmıştır. Böylece 'Batı tarzında' ilk ve orta eğitim, devletin gözetiminde ve eliyle ülke geneline yayılır. 2. Abdülhamid, Türkiye'nin anayasal yönetimle tanışmasına vesile olmuştur" dedi.