7-1'in Söyledikleri

Brezilya yasta, dünya şokta... Dünya Kupası'nın ev sahibi Brezilya, yarı finalde Almanya'dan tam yedi gol yiyerek final şansını ve daha da önemlisi prestijini yitirdi.
Eminim, futbol yorumcuları bu inanılmaz skorun teknik analizini çokça yapacaklardır. Ben olaya biraz daha geniş bir açıdan bakmak istiyorum:
Futbol, ekonomik bir sektör haline gelip başarıya giden yol sadece ticari kaygıyla döşenen taşlardan ibaret kalınca, her ülke 'aynı futbolu' oynamaya başladı. Aslında Brezilya için yaklaşan felaketin ilk belirtileri; İspanya, İtalya, İngiltere ve Portekiz gibi iddialı ekiplerin ilk turda elenmesiyle ortaya çıktı. Futbol öyle yavan, öyle kimliksiz bir hale bürünmüştü ki, Kosta Rika ile İspanya forma değiştirip sahaya çıksa hangisinin hangi takım olduğunu zor anlardınız.
Oysa Brezilya futbolu en başta 'temaşa' demekti. Baş döndüren kısa paslar, topu ayağına alınca üç kişiyi geçen kıvrak futbolcular, harika topuk pasları, inanılmaz röveşatalar, fişek gibi voleler, altı pasın içinde yapılan üç paslar, dimağ durduran frikik organizasyonları vs...
Peki ya şimdiki Brezilya? Bir tek Neymar vardı, onu da sakatlayıp devre dışı bıraktılar. Ve ortaya sadece adı 'Brezilya' olan son derece sıradan bir takım çıktı...
Herkesin 'tek tip' futbola yöneldiği bu günlerde 'eskisi gibi kalan' tek takım Almanya oldu. Yine 'makine düzeniyle' oynadılar. Yine adeta 'gözü kapalı' paslaştılar. Yine direnç, disiplin ve taktik ile rakiplerini ezdiler.
Brezilya karşısında 18 dakika içinde attıkları beş gole bir bakın... Hepsi taktik tahtasında çizilmiş, öngörülmüş, 'proje' gollerdi... Almanlar futbolu 'mühendislik' olarak görmeye devam edip o tek tip üniformayı giymeyi reddetmişler. Öyle ki, yıldızları bile yok... Çünkü yıldıza ihtiyaçları yok... Mesut Özil bile bant üretimi yapan otomobil fabrikasında önüne gelen cıvatayı sıkıyor, o kadar...
Dönelim tekrar Brezilya'ya... Bu skor halk nezdinde sadece bir 'futbol üzüntüsü' olarak kalmayacak. Brezilya'da pek çok taşı yerinden oynatacak. Malum, zaten ekonomik güçlük içindeki insanlar Dünya Kupası'nın organize edilmesine şiddetle karşı çıkıyor, protesto ediyorlardı. Şimdi 'Bunca masraf, dünyaya rezil olmak için miydi?' deyip protestonun şiddetini artıracaklar. Belki de bu skor, toplumsal bir devrimin kapısını aralayacak. Unutulmamalı ki, futbol her zaman uyutmaz. Bazen de dürterek uyandırır!