Gel de kahrolma!

Geçen bayram, güneydeki cennet koylarda sintine atığından kaynaklı kirliliği görünce denizcilik hayatımı fiilen bitirip emektar teknemi satarak, kaptanlıkta jübile yapmıştım. Ama deniz aşkım devam ediyor. Bu nedenle hafta sonu sinema seçimimi yine deniz kokan bir filmden yana kullandım: Zor Saatler.
Film, sahil güvenlik tarihinin en küçük tekne ile yapılan en büyük gemi kurtarma operasyonunu anlatıyor. 18 Şubat 1952'de ABD'nin doğu sahilinde fırtına yüzünden ortadan ikiye ayrılan bir tankerdeki personeli kurtarmak için üç kişilik bir sahil güvenlik ekibinin 10 metrelik tekneyle 34 denizciyi kurtarması; 1.5 saat boyunca izleyiciyi heyecandan adeta yerine mıhlıyor. 85 milyon dolar gibi dudak uçuklatan bir bütçeyle çekilen, Craig Gillespie'nin yönetimindeki filmde Chris Pine, Akademi ödüllü ve Altın Küre adayı Casey Affleck, Ben Foster, Holliday Grainger, John Ortiz ve Eric Bana gibi isimler rol alıyor. Bu arada henüz keşfetmemiş olanlar için, 50'li yılların duru güzelliğini bünyesinde barındıran güzel Holliday'i izlemek de ayrı keyif olacaktır.
Filmde ekibini 'zorla' ölüme gönderen acımasız sahil güvenlik komutanı bende bir haber çağrışımı yarattı. 2012 yılının Aralık ayı başında, muazzam bir poyraz fırtınası İstanbul'un kuzey sahillerini acımasızca döverken, Şile'de yardım isteyen bir şilebi kurtarmak için gönderilen 10 metrelik sahil güvenlik teknesi mendireğe çarparak parçalanmış, kazada üç denizci şehit olmuştu. Daha sonra ölenlerden birinin yakınları, evlatlarının izin gününde bu imkansız görevi reddetmesine rağmen zorla tekneye bindirildiğini iddia etmişti. O davanın sonucu ne oldu bilmiyorum. Bildiğim; elin Amerikalısının kahramanlarını filmlerle 'onurlandırmaya', bizim ise ısrarla 'unutmaya' meyilli olduğumuz...
Söyler misiniz, Japonların güçlü desteği olmasaydı, Ertuğrul fırkateynini filme çekebilir miydik? Peki ya nerede Preveze deniz zaferinin, Kocatepe dramının, Nusret mayın gemisi kahramanlığının, Dumlupınar denizaltısı fedakarlığının filmleri? Bu kahramanlıkların yüzde 1'i ABD tarihine nasip olsaydı, bizi filme boğmazlar mıydı?