Kırık hayal, sağlam oyuncak

Geçen hafta Kanal D'nin haber bülteninde rastladım. Van'daki depremzede çocuklar çadır kentin ortasında top oynuyorlardı. Siz 'top' dediğime bakmayın, bir kaleden diğerine tekmeledikleri, pet şişeydi... Muhabirin mikrofon uzattığı bir afacan şöyle dedi: "Abla aslında benim topum vardı ama enkazın altında patladı!"
Enkazın altında sönenler sadece umutlar ve insan bedenleri değil elbet... Pek çok çocuğun 'hayali' de o enkazın altında kaldı. Ama onlara hayallerini geri vermekle başlamalıyız işe..
Evet, çadır da önemli, battaniye de, çocuk bezi de... Ama 'oyuncak' da lazım parçalanmış çocuk ruhları birleştirmeye... Çünkü hayal kırığının acısı, fay kırığından daha çok acıtır çocuk yürekleri...
Haberi izleyince hemen Sunay Akın'ı aradım. Çünkü İstanbul'daki Oyuncak Müzesi'nin Van'daki çocuklara oyuncak ulaştırmak için hemen harekete geçtiğinden haberliydim. Bu kez organizasyonun başında Sunay değil, üniversite öğrencisi oğlu Ali Ozan ve arkadaşları var. Kampanyalarına 'Kırılan Hayallere Sağlam Oyuncaklar' adını vermişler. Üstelikte tam da sınav dönemine rastlayan bu kampanyada nöbetleşe ders çalışıp koli istifliyorlarmış. Bugüne kadar iki kamyon oyuncak göndermişler. Beş kamyon da yoldaymış. Öncelikle kırık oyuncakları ayıklıyorlarmış. Sonra da tabancaları, tüfekleri... Şiddet içeren hiçbir oyuncak Van'a gitmiyormuş.
Oyuncaklarını getiren çocuklar kuyruk oluyormuş müzenin önünde. Küçücük bir kız çocuğu bisikletini getirmiş kendi eliyle. Sormuşlar, "Neden getirdin bisikletini? Sen binmez misin?" Kız demiş ki, "Evet, bisikletimi çok seviyorum. Ama ben çok bindim. Biraz da Van'daki kardeşlerim binsin istedim..."
Oyuncakların üzerine notlar iliştiriyormuş minikler. Hepsi 'Kardeşim' ile başlayan, 'Sizi seviyoruz' ile biten...
Çocuklar eski oyuncakları göndermek istemiyorlarmış. Babalarını çekiştire çekiştire oyuncak mağazalarına sokup 'ambalajında' oyuncaklar gönderiyorlarmış uzaktaki kardeşlerine.,
Pek çok kampanya var, Van depremi için... Ama galiba en safı, en temizi, en katıksızı çocukların o masum yüreklerinden dökülenler...