Peki ya şarkılar olmasaydı?

Boşuna dememişler müzik ruhun gıdasıdır diye... Önceki gece Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'ndaki POPSAV Şarkı Günleri'nde kendime enfes bir ziyafet çektim.
Sanatçılar için yapılacak Yaşam Evi'ne kaynak yaratmak adına düzenlenen geceye katılım ne yazık ki beklenen düzeyde değildi. Hem sanatçılar, hem de izleyiciler açısından.
Umarım, davete burun kıvıran bugünün ünlüleri, yarın o huzur evine muhtaç hale gelmezler. Yine de bu organizasyona omuz verenleri, sahne alanları ve onları izlemeye gelenleri yürekten kutluyorum. Ama keşke Kral TV bu geceyi canlı değil de, banttan yayınlasaydı. Belki o zaman tribünler bu kadar boş kalmazdı...
Gülben'i, Kenan Doğulu'yu, Yıldız Tilbe'yi anlatmaya gerek yok. Onları zaten bilen, biliyor... Benim anlatacaklarım Burcu Güneş ve Betül Demir...
İkisi de bülbül gibi şakıdılar. Canlı söyledikleri ilk şarkıları şahaneydi. Hele Burcu... Yüce Yaradan bu kızın gırtlağına siyahi caz şarkıcılarından kurulu bir koro oturtmuş sanki... Bayıldım.
Sahneye gelenler ilk şarkılarını canlı söylediler, kalanları playback yaptılar. Biz de böylece kim sahne sanatçısı, kim stüdyo sanatçısı açıkça gördük. Bir de sadece iyi şarkı söylemenin, konser vermek için yetmediğini...
Önemli olan, seyirci ile göz değil, ruh teması kurabilmek. Örneğin; biri gelip şahane şarkı söylüyor ama seyirciden beklediği reaksiyonu alamıyor. Diğeri geliyor, 'kısıtlı imkanlarına rağmen' bütün Açıkhava'yı ayağa kaldırıyor. Sahne çok farklı bir dünya. Ne albüm kapaklarına ne stüdyo olanaklarına benziyor...
Eski Dostlar'ın sürprizine ise hem çok şaşırdım hem de çok eğlendim. 'Media' diye bir şarkı yapmışlar.
Sözde, adı Mediha olan bir afetten söz ediyorlarmış gibi görünüyor ama aslında 'medyayı' anlatıyorlar. Yıllardır 'Yangın olur, biz yangına gideriz' ve 'Doktor civanım' gibi şarkıları iç çekerek dinler, "Niye biz gazetecileri anlatan bir şarkı yok?" diye hayıflanırdım. Demez olaydım...
Eski Dostlar hepimizin ipliğini pazara çıkarmış!
Geceden, ellerim cebimde ıslık çalarak çıkarken düşündüm... Şarkılar olmasaydı, ruhumuza nasıl yelpaze sallardık?