Şırnaklı çocukların Survıvor oyunu

Ajanslardan gelip önce internet sitelerinde, sonra gazetelerde yayınlanan görüntüler hepimizi acı acı gülümsetmişti.
Şırnak'ın Beytüşşebap ilçesine bağlı Günyüzü köyünde yaşayan yaşları 8-13 arasındaki bir grup çocuk, kendi kısıtlı imkanları ile derme çatma bir Survivor parkuru yapıp neşe içinde yarışıyorlardı.
Acun Ilıcalı, bu olaya kayıtsız kalmadı. Hemen dört kişilik bir ekip görevlendirip köydeki çocuklar için gerçek bir Survivor parkuru yapılması için harekete geçti. Köy halkı, gelen ekibi bağrına bastı, onları kendi evlerinde misafir etti. Belki bu yazı sizlere ulaştığında köydeki gerçek Survivor parkurunun görüntüleri ile birlikte o çocukların gözlerindeki pırıltı da ajanslara düşmüş olacak.
Ne yazık ki bu fotoğraf, her sabah kalkıp 'Bugün acaba kime çaksam, kime laf soksam, kimin canını acıtsam?' diye arayışa giren birtakım internet fitnecilerinin iştahını kabarttı. Sosyal medyada 'Acun, Survivor parkuru kuracağına o köye derslik, kütüphane yaptırsın, bilgisayar göndersin' diye ahkam kesenlere rastladım. Sanıyorlar ki, bu ülkede iyilik yapmak, hayır işine girişmek sadece onların belirleyeceği güzergah ve sınırlara tabi. Oysa afet bölgelerinde ilk psikolojik yardım, çocuklara yapılır. Onları hayatın acımasız gerçekliğinden kurtarmak için oyuncaklar gönderilir, oyun parkları kurulur. İşte Acun'un yaptığı iş, bunun için kıymetli. Ayrıca kimse merak etmesin, basına yansıyanların dışında, yansımayan hayır işleriyle Acun üzerine düşeni fazlasıyla yerine getiren biri. Sadece maddi zorluk içindeki ailelerin işitme engelli çocukları için kurduğu rehabilitasyon merkezi bile başlı başına büyük bir hayır işi.
Görüyorsunuz ya, memlekette hayır işine girişmek bile eleştiri konusu olabiliyor. Ama lütfen hiç kimse bunları görüp de vicdanının sesine uymaktan, iyilik yapmaktan geri durmasın.
Ne demişler? İyilik yap, denize at!
Güneydoğu'nun çocukları, binbir acının orta yerinde, sokaktan topladıkları mermi kovanlarıyla misket oynuyor. Bana göre hepsi birer Survivor şampiyonu. Bu nedenle; uzaktaki bizlerin, onları düşündüğünü gösteren en küçük bir jestinin bile anlamı çok büyük. Teşekkürler Acun...