Bahçesinde bulduğu taşı ahırına koydu! Binlerce yıllık olduğu ortaya çıktı

Çekya'nın Güney Moravya bölgesindeki Morkůvky köyünde yıllardır bir ahırın temelini destekleyen sıradan görünümlü taş, arkeologların incelemesiyle şaşırtıcı bir hikayenin kapısını araladı. 2007 yılında bahçesinde bulunan taşı uzun süre temel malzemesi olarak kullanan ev sahibi, nesnenin tarihi değerinden habersizdi. Yapılan incelemelerde ise taşın yaklaşık MÖ 1350 yılına tarihlenen, Bronz Çağı'nda bronz mızrak uçları dökmek için kullanılan nadir bir kalıp olduğu ortaya çıktı. AHIRIN TEMELİNDEKİ TAŞIN SIRRI ÇÖZÜLDÜ Çekya'nın Güney Moravya bölgesindeki Morkůvky köyünde bulunan taş, ilk bakışta diğer taşlardan farksız görünüyordu. Ancak arkeologlar tarafından incelendiğinde, bunun sıradan bir kaya parçası olmadığı anlaşıldı. Araştırmacılar, nesnenin Geç Tunç Çağı'na ait bir döküm kalıbının bir parçası olduğunu belirledi. Kalıbın, bronz mızrak uçlarının üretiminde kullanıldığı tespit edildi. YAKLAŞIK 3 BİN 300 YILLIK Yapılan incelemelere göre kalıp yaklaşık MÖ 1350 yılına tarihleniyor. Bu dönem, Orta Avrupa'da metal işçiliğinin geliştiği dönemlerden biri olarak biliniyor. Kalıbın yalnızca bir yarısının günümüze ulaşmış olması, keşfi daha da dikkat çekici hale getiriyor. Araştırmacılar, kalıbın yüksek sıcaklıklara tekrar tekrar maruz kaldığını ve bu nedenle birden fazla mızrak ucunun üretiminde kullanılmış olabileceğini düşünüyor. TAŞIN KÖKENİ DE ARAŞTIRILDI Arkeologların yaptığı analizler, kalıbın yapımında kullanılan taşın bölgedeki sıradan kayalardan farklı olduğunu gösterdi. Malzemenin, günümüzde Slovakya ve Macaristan'ın kuzey kesimlerine denk gelen bölgelerden getirilmiş olabileceği değerlendiriliyor. YILLARCA DEĞERİ ANLAŞILMADI En dikkat çekici ayrıntılardan biri ise nesnenin keşfedildikten sonra yıllarca ahırın temelinde kullanılması oldu. Ev sahibi, 2007 yılında bahçesinde bulduğu taşın arkeolojik önemini bilmiyordu. 1500 YILLIK AYAKKABILAR DA ÇOK DİKKAT ÇEKMİŞTİ Kazakistan'ın batısında, yaklaşık 1500 yıl öncesine tarihlenen seçkin bir kadına ait mezarda, altın parçalarla süslenmiş bir çift ayakkabı bulundu. Araştırmalar, ayakkabıların tamamen altından imal edilmediğini, ince altın levhalarla kaplandığını ortaya koydu. Bu yöntem, ayakkabılara tamamen altından yapıldığı izlenimini kazandırmak amacıyla kullanılmıştı. Mezarın genç bir kadına ait olduğunu tespit eden araştırmacılar, merhumun ölümünün ardından oldukça gösterişli bir tören kıyafetiyle defnedildiğini değerlendiriyor. KIYAFETİN BİRÇOK BÖLÜMÜ ALTINLA SÜSLENMİŞ Alın bölgesine yerleştirilen merkezi süslemenin ise Helenistik dönemde kullanılan Gorgoneion tasvirini taklit ettiği tespit edildi. Kemer tokaları da kanatlarını açmış yırtıcı kuşları andıracak şekilde hazırlanmıştı. Ancak ayakkabı ve kemerdeki bazı tokalar günlük kullanım için uygun olmaması araştırmacıların dikkatini çeken bir başka ayrıntı oldu. Parçaların işlevsel olması için gereken bağlantıların bulunmaması, bunların kadının hayattayken kullandığı eşyalardan ziyade özellikle cenaze töreni ve defin için hazırlanmış olabileceğini ortaya koydu. Mezar, MS 5.yüzyılın ikinci yarısı ile 6. yüzyılın ilk yarısı arasında tarihleniyor. ALTIN SÜSLEMELER UZAKTAN GETİRİLMEMİŞ OLABİLİR Araştırmacı Andrei Astafyev ve Evgeny Bogdanov'a göre gösterişli parçaların uzak bir imparatorluk merkezinden getirilmesi yerine Karakabak'Taki yerel atölyelerde üretilmiş olmasının mümkün olduğu belirtildi. Bölgede daha önce yapılan kazılarda metal işleme, mücevher üretimi, cam yapımı ve çömlekçiliğe ilişkin izler ortaya çıkarılmıştı. Karakabak'ın o dönemde sıradan bir yerleşim yeri olmadığına işaret eden bulgular da bulunuyor. Bölgede yapılan çalışmalarda 150'den fazla antik sikke ortaya çıkarıldı. Part, Harezm, Soğd, Sasani, Bizans ve Çin gibi oldukça geniş coğrafyayla bağlantılı sikkelerin aynı noktada bulunması, yerleşimin Hazar çevresindeki önemli ticaret güzergahlarından biri üzerinde bulunduğunu gözler önüne seriyor. Arkeologlar, Karakabak'ın Orta Asya'yı Kuzey Kafkasya, Volga bölgesi ve Güney Urallarla bağlayan eski Azak-Hazar ticaret koridorunun önemli bulgularından biri olabileceğini değerlendirdi. Bu nedenle mezardan çıkan altın kaplamalı ayakkabılar yalnızca kadının yüksek statüsünü değil, aynı zamanda yaklaşık 1500 yıl önce Hazar kıyısındaki toplulukların sahip olduğu zanaatkârlığı ve uzak bölgelerle kurduğu ticari bağlantıları da ortaya koyuyor. OKYANUSUN BİNLERCE METRE ALTINDA DEV HAZİNE BULUNDU! İÇİNDEN SERVET FIŞKIRIYOR Pasifik Okyanusu'nun binlerce metre altında, küresel teknoloji üretimini baştan aşağı değiştirecek bir keşif yapıldı. Hawaii ve Meksika arasında yer alan devasa bir deniz alanında, yeryüzündeki bilinen tüm karasal rezervlerin toplamından daha fazla metal içeren dev bir maden yatağına rastlandı. Su altındaki bu zenginlik, akıllı telefonlardan elektrikli araçlara kadar günlük hayatımızda kullandığımız birçok teknolojinin kaderinin değişmesine neden olabilir. TEKNOLOJİ DEVLERİNİN ARADIĞI 4 KRİTİK METAL BİR ARADA Okyanus tabanına saçılmış, patates büyüklüğündeki bu kaya benzeri yapılar, aslında oluşumu milyonlarca yıl süren mineral depolarıdır. Üstelik hepsinin içinde batarya teknolojisi için hayati önem taşıyan nikel, kobalt, bakır ve manganez bir arada bulunuyor. Günümüzde elektrikli araç pilerinden rüzgar tribünlerine kadar yeşil dönüşümün merkezinde yer alan bu metallar, küresel sanayi için altın değerinde. Üstelik bu keşif, maden tedarikinde tek bir ülkeye ya da bölgeye olan bağımlılığı kırabilecek stratejik bir kapının da açılmasını sağlıyor. MADENCİLİK UĞRUNA GEZEGENİN EN GİZEMLİ YAŞAMI YOK OLABİLİR Ancak bu durumda madalyonun bir de karanlık bir yüzü bulunuyor. Bilim insanları, bu kayaların yalnızca metal deposu olmadığını aynı zamanda binlerce nadir deniz canlısı için tek ev olduğunu vurguluyor. Bölgede yaşayan canlı türlerinin yüzde 90'ı henüz bilim dünyası tarafından tam olarak tanımlanamadı. Yapılan araştırmalar, okyanus tabanındaki nodüllerin toplanması halinde bu hassas ekosistemin onlarca yıl boyunca kendini toparlayamayacağını gözler önüne seriyor. Yıllar önce yapılan deney sahalarında açılan pulluk izlerinin çeyrek asır geçmesine rağmen hala ilk günkü gibi durması, deniz dibindeki tahribatın geri dönüşünün oldukça zor olacağını kanıtlıyor. OKYANUSUN DİBİNDE 200 BİNDEN FAZLA VARİL BULUNDU: YILLAR SONRA ORTAYA ÇIKTI Günümüzden onlarca yıl önce, Kuzeydoğu Atlantik Okyanusu'na bırakılan 200 binden fazla radyoaktif atık varili bilim insanlarını alarma geçirerek yeniden araştırılmaya başlandı. Araştırmacılar, bin 700 metre derinlikte bazı varillerin korozyona uğrayarak parçalandığını ve içlerinde bulunan maddelerin deniz tabanındaki tortulara kadar yayıldığını belirtti. Avrupa ülkelerinin 20. yüzyılın ikinci yarısında radyoaktif atıklardan kurtulmak için kullandığı okyanus tabanı, aradan geçen yılların ardından bilim insanlarının araştırma alanına dönüştü. Kuzeydoğu Atlantik'in derinliklerinde bulunan yüz binlerce varilin durumu, NODSSUM projesi kapsamına mercek altına alındı. Yaklaşık 30 bilim insanının katıldığı araştırmada, Fransız araştırma gemisiyle bölgeye ulaşılırken insanlı denizaltı 'Nautile' kullanılarak 4 bin 700 metreden daha derine 20 dalış gerçekleştirildi.Bilim insanları deniz tabanına ulaştıklarında hem varilleri görüntülemekle kalmadı; hem de çevredeki tortulardan, sudan ve canlılardan da örnekler topladı. Yapılan incelemelerde bazı metal varillerin yıllar içerisinde ciddi şekilde paslandığı ve parçalandığı ortaya çıktı. Daha dikkat çekici bulgu ise varillerin içindeki maddelerin bir bölümünün çevredeki deniz tabanı çamuruna yayıldığının belirlenmesi oldu. Örneklerde Kobalt-60, Niyobyum-94, Sezyum-137 ve Amerikyum-241 gibi radyoaktif izotoplara rastlandı. Bilim insanları şimdi bu maddelerin derin deniz ekosistemi üzerindeki olası etkilerini anlamaya yönelik çalışmalar yapıyor. Kuzeydoğu Atlantik, geçmişte Avrupa ülkelerinin radyoaktif atıkları uzaklaştırmak için kullandığı bölgelerden biriydi. İngiltere'nin 140 binden fazla, Belçika'nın ise yaklaşık olarak 55 bin varili bölgeye bıraktığı belirtiliyor. Fransa da 1967 ve 1969 yıllarında gerçekleştirdiği iki ayrı operasyonla 46 binden fazla radyoaktif atık varilini denize gönderdi. Böylece bölgedeki toplam varil sayısının 200 bini aştığı tahmin ediliyor. Varillerin önemli bir bölümünde düşük ve orta seviyeli radyoaktif atıklar bulunuyor. Bu atıkların deniz tabanına bırakılmadan önce beton, bitüm veya reçine gibi malzemelerle sabitlendiği belirtiliyor. MİLYONLARCA ARAÇ LASTİĞİNİ OKYANUSA ATTILAR: O PROJE DEV BİR FELAKETE DÖNÜŞTÜ! 1970'li yıllarda hem atık lastik sorununu çözmek hem de deniz canlılarına yeni yaşam alanı sunmak amacıyla başlatılan 'yapay resif' projesi, tarihin en büyük çevre facialarından birine dönüştü. Florida kıyılarına bırakılan 2 milyon lastik, doğal mercan kayalıklarını yok etmeye devam ediyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde 1960 ve 70'li yıllarda araç kullanımının hızla artması, devasa bir atık lastik krizini beraberinde getirdi. O dönemde geri dönüşüm teknolojilerinin yetersiz olması sebebiyle atıkların depolanması ciddi bir sorun haline gelince, Florida'da dikkat çeken ancak son derece riskli bir adım atıldı. Bir kuruluş, atık lastikleri okyanus tabanına yerleştirerek yapay bir mercan kayalığı oluşturma fikrini ortaya attı. Proje kapsamında, Fort Lauderdale kıyılarında yer alan Osborne Kayalığı'na yaklaşık 2 milyon atık lastik bırakıldı. GÖRKEMLİ AÇILIŞ FELAKETLE SONUÇLANDI Sivil teknelerin de katıldığı dev organizasyonda, çelik klipsler ve naylon kayışlarla birbirine bağlanan lastikler, okyanus tabanında yaklaşık 14 hektarlık bir alana yayılacak şekilde konumlandırıldı. Ancak hedeflenen ekolojik katkı hiçbir zaman gerçekleşmedi. Deniz canlılarının lastik yüzeylerine tutunup çoğalamadığı görülürken, asıl büyük felaket zamanla ortaya çıktı. TUZLU SU VE AKINTI FELAKETE DÖNÜŞTÜRDÜ Tuzlu suyun zamanla çelik bağlantıları çürütmesi ve güneş ışığının naylon malzemeyi deforme etmesi sonucu, birbirine bağlı duran 2 milyon lastik serbest kaldı. Fırtınalar ve güçlü dip akıntılarıyla sürüklenen devasa lastik kütleleri, bölgedeki doğal mercan resiflerine çarparak yok etmeye başladı. Doğal ekosisteme büyük zarar veren sürüklenen lastikler, bölgedeki deniz yaşamının da hızla azalmasına yol açtı. TEMİZLİK ON YILLAR SÜRECEK 2006 yılında resmi olarak başlatılan devasa temizlik operasyonlarına rağmen felaketin izleri silinebilmiş değil. Aradan geçen yıllara rağmen batık lastiklerin henüz çeyreğinden biraz fazlası sudan çıkarılabildi. Mevcut projeksiyonlar, okyanus tabanındaki lastiklerin sadece yarısının temizlenebilmesi için en iyimser ihtimalle 2033 yılına kadar çalışılması gerektiğini gösteriyor.

Bahçesinde bulduğu taşı ahırına koydu! Binlerce yıllık olduğu ortaya çıktı

Bahçesinde bulduğu taşı ahırına koydu! Binlerce yıllık olduğu ortaya çıktı

Meteoroloji'den son dakika hava durumu uyarısı! İstanbul için saat verildi: Çok kuvvetli geliyor

Mardin'de Kaya ailesinin öldürüldüğü davada yeni gelişme! Katliam öncesine ait görüntüler ortaya çıktı...

SON DAKİKA… 5 milyon euroluk uyuşturucu oyununu Adli Tıp bozdu! "Felçliyim" dedi tekerlekli sandalyeyle mahkemeye geldi…