Modern insanın en büyük yanılgısı! Durmak aslında kendine yetişmektir...
Bu hafta sonu Fethiye'nin tarihi ilçesi Kayaköy'de üç günlük bir inziva kampımız vardı. Zeytin ağaçlarının gölgesinde, eski taş evlerin sessizliğinde, sabahın serinliğiyle birlikte durmayı konuştuk. Acele etmenin bizi daha hızlı götürmediğini; aksine bazen "durmanın" en hızlı yol olduğunu hatırladık. Çünkü insan ne kadar koşarsa koşsun, eğer yönünü bulmamışsa gittiği yol hep uzar. Ama durduğunda, içini dinlediğinde, asıl yönü daha net görür. Kamp boyunca şunu fark ettik: Durmak, sadece bedeni dinlendirmek değildir. Durmak, zihni susturmak, kalbi dinlemek ve ruhun nefes almasına izin vermektir. Çünkü bazen hayat bizden daha çok yapmamızı değil, biraz durup bakmamızı ister. Bu yazıda da Kayaköy'ün o sessiz taş sokaklarında konuştuğumuz gibi, "durmak" üzerine sizlerle birkaç düşünce paylaşmak istiyorum.