Mutluluk endüstrisi küçük mutluluklarımıza göz dikti!
İlk siyah beyaz televizyonumuz uzaya açılan pencere gibiydi, çevirmeli ev telefonumuzla dünyayı yönetebilirdik sanki! Bayramdan bayrama alınan bir çift ayakkabıya sarılıp, soba sıcaklığında huzurlu rüyalara dalardık... Mutlu olmak için 'küçük şeyler' yeterdi... Teknoloji ışık hızıyla gelişti, yaşam standardımız o günlerin katbekat üzerinde... Peki, ne oldu da bugün sadece gençler değil, vaktiyle yokluk görmüş eski kuşaklar bile her şeye bu kadar kolay alışıyor ve kolay sıkılıyor? Sadece psikoloji uzmanlarına, sosyologlara, ünlü isimlere değil farklı meslekten pek çok insana da sorduk...
Giriş Tarihi: 23.10.2022 09:35
Güncelleme Tarihi: 23.10.2022 09:46
Son dönemde, özellikle sosyal medyada kurulan nostalji grupları, 70'leri, 80'leri', 90'ları yad ediyor... Dönemin objeleriyle, dönemin duygularıyla. Yıllar sonra, bin bir çabayla eve bağlanan o ilk telefonun, alınan ilk televizyonun, çalışırken evi gezen ilk çamaşır makinesinin, tek kanallı televizyonda beklenen o çizgi film saatinin, soba sıcaklığının, yer yatağının, yer sofrasının mutluluğunu paylaşıyorlar birbirleriyle... Genel yakınma, "O zaman daha mutluyduk, şimdi her şeyimiz var. Konforluyuz, hayatımız daha kolay, her şeye ulaşabiliyoruz ama mutluluğu yakalayamıyoruz" güzergahında ilerliyor... Sahi insan, eskisinden daha zor, imkanları daha az olan bir hayatı neden özler! İşte asıl soru bu...
DİĞER